Menu Vind Restaurant
* zondag 11 mei 2014 *

Smulpaapje interviewt! - Milouska Meulens

Susan Aretz – Smulpaapje Interviewt!

In 2013 startte Smulpaapje de reeks ‘Smulpaapje interviewt’. Een succesvolle serie waarin topchefs zoals Jonnie Boer, Hans van Wolde, Ron Blaauw en Julius Jaspers en nog vele andere vertelden over hun visie op kinderen en (uit) eten.

Dit jaar gaan we in gesprek met de bekende(re) papa’s en mama’s van Nederland. Hoe gaat het er bij hen aan de keukentafel aan toe? Hebben zij lastige eters als kinderen? Of maakt het feit dat zij zelf lekkerbekken zijn ook dat hun kinderen makkelijke eters zijn? Vorige week dronken we een glas wijn met tv presentatrice Aicha Marghadi. Deze week lunchen we met Jeugdjournaal presentatrice Milouska Meulens.

“Kinderen weten heel goed wat goed voor ze is”

Op een zaterdag rijd ik richting het mediapark, naar het gebouw van de NOS. Milouska is vandaag aan het werk voor het Jeugdjournaal. Samen lopen we naar de bedrijfskantine, om het nuttige met het aangename te verenigen. Deze week in Smulpaapje interviewt een gesprek over Antilliaanse roots, Milouska’s moeder en zelf soep maken.

Hoe werd je vroeger thuis opgevoed qua eten?

“Ik ben geboren op Curaçao en wij hadden het thuis áltijd over eten. Als we niet over eten spraken, dan waren we het aan het klaarmaken of aan het opeten. Ik vond het als kind heel normaal om ’s morgens op te staan en te vragen wat we die dag zouden eten. Of mijn moeder vertelde helemaal verlekkerd wat ze allemaal wilde gaan maken.

Het was nooit gewoon brood. Als ontbijt aten we (Antilliaanse) pannenkoeken. Van die volle pannenkoeken met van alles erin, zoals pompoen en banaan. Maar soms was het ontbijt ook eten van de vorige dag dat over was.”

Antilliaanse gehaktballen

“Toen we definitief naar Nederland kwamen, ik was een jaar of negen, was voor mijn ouders het belangrijkste dat we Nederlands leerden spreken. Maar wij als kinderen wilden vooral Nederlands éten. Friet met een frikadel of pannenkoeken als avondeten. Dat kenden we niet.

Die verhalen vertelden wij vervolgens vol enthousiasme thuis. Bijvoorbeeld dat iemand gehaktballen had gemaakt. Mijn moeder probeerde die dan ook te maken, maar ja dat werden Antilliaanse gehaktballen natuurlijk, met van alles erin. Het leek in niks op de Hollandse bal die we hadden gehad.”

Eetrituelen

“Ik heb twee broers en een zus en we aten altijd samen. Mijn moeder heeft heel lang verschillende maaltijden gemaakt, want de ene wilde dit niet, de andere hield daar niet van. We hoefden niks te eten wat we niet wilden. Tenzij je erom had gevraagd, dan moest je het opeten. Maar dan zagen we dat zij voor zichzelf iets anders hadden gemaakt en dan werden we nieuwsgierig, dat wilden we dan ook. Ik denk ook dat ik daarom nu alles eet, omdat ik niet gedwongen werd iets te eten wat ik niet wilde.”

Opgevoed worden met eten vol specerijen en kruiden, heeft dat invloed op je smaakontwikkeling?

“Spruitjes werden bij ons niet gekookt. Groente in water is in de ogen van mijn moeder een doodzonde (lacht) Die werden dus gewokt met allerlei kruiden. We aten het allemaal!"

Was er ook iets wat je niet lustte?

“Niet echt, hoewel ik wel redelijk traumatische herinneringen heb aan de keer dat mijn vader zelf kreeft had gevangen en die aan het klaarmaken was. Dat vond ik echt gruwelijk. Geitenvlees, hetzelfde verhaal. Ik kwam thuis uit school, al pratend over wat we zouden eten, en toen lag de kop van de geit op tafel. Die vond mijn vader het lekkerst. Daarna heb ik nooit meer geit gegeten. “

Wat heb je van vroeger meegenomen in de opvoeding van je eigen kinderen?

“Mijn kinderen laat ik ook kiezen wat ze willen eten, het is echt ‘u vraagt wij draaien’ (lacht). Waar ze om gevraagd hebben dat eten ze op, net als mijn moeder. Ik gooi geen eten weg. Wat er over is deel ik met de buurt, ik bewaar het of ik breng het naar de kinderboerderij. Eten weggooien vind ik echt misdadig. Tegelijkertijd ga ik niet mee in hun nukken. Als ze het de enige dag wel eten en de dag erna roepen “ja maar mam, m’n smaak is veranderd” ja, zo werkt het dus niet. Je smaakt verandert niet in één dag!”

Doe je ook dingen bewust anders dan je ouders?

“Ja, dat we geen vlees eten. Mijn ouders vinden dat echt heel raar. Vlees hoort erbij. Toen mijn dochter net geboren was gingen we naar Curaçao en probeerde mijn vader me toch vlees voor te schotelen. Had hij zelf leguanen geschoten met een katapult. Mijn vader zei toen letterlijk, nou weet ik het niet meer hoor! Dus dat doe ik écht anders. Mijn moeder kookte veel met suiker, dat gebruik ik eigenlijk nooit.”

Wat eten jouw kinderen graag?

“Het zijn best makkelijke eters. Dat is natuurlijk wel ook  relatief, ik geef ze waar ze van houden. Soep eten ze heel graag. Bijvoorbeeld Antilliaanse tomatensoep. Ik ben wat dat betreft net mijn moeder, ik kan ook niet met recepten overweg. Ik maak het op gevoel. Mijn dochter bedoelde alleen die mooie gladde tomatensoep. De mijne was natuurlijk nét iets anders. Rijst met bonenprut vinden ze ook lekker, maar dan wel met appelmoes.”

Appelmoes over het eten

“Appelmoes bij het warme eten vond mijn moeder raar, dat verpeste haar eten en dat mochten we dan ook niet. Daar ben ik niet zo strikt in. Ketchup of mosterd daarentegen komt bij ons niet op tafel. Als het er lekker bij zou zijn had ik het er wel in gedaan.”

Wie kookt er bij jullie thuis?

“Dat ben ik toch wel altijd. Joris (haar vriend en ook werkzaam bij het jeugdjournaal –Red) vind ook dat ik het lekkerst kook. En eigenlijk is dat ook zo (schatert). Maar ik ben ook heel precies, ik wil altijd knoflook in mijn eten. En ik wil weten wat er in zit. Ik wil mijn kinderen ook aanleren dat thuis eten normaal is en uit eten iets bijzonders is. Dus ook als ik geen zin of fut heb kook ik toch.”

Armoede in Haïti

“Ik ben voor het Jeugdjournaal naar Haïti geweest. Ik kom zelf van een arm eiland, maar echte armoede zien is toch wel wat anders. Ik kwam dan ook ontdaan terug van die reis. Toen ik net twee dagen terug was zat mijn dochter wat verveeld op de bank en verzuchtte waarom we alweer thuis aten en of we niet weer eens ergens konden gaan eten. Toen ben ik best tegen haar uitgevallen. En alhoewel dit haar wereld is en ze niet beter weet heb ik haar wel uitgelegd dat er kinderen zijn die het veel slechter hebben. “

Vegetarisch eten

Milouska is sinds de zwangerschap van haar eerste dochter vegetariër en eet geen dierlijke producten. “Mijn vriend en ik eten allebei vegetarisch en voeden onze kinderen ook bewust zo op. Als ze niet thuis eten, bij oma bijvoorbeeld (mijn moeder blijft het raar vinden dat ik geen vlees eet) of als ze bij hun vader zijn mogen ze daar zelf een keuze in maken, maar thuis eten we vegetarisch. Wat ik kook is een beetje een smeltkroes tussen de Nederlandse en Antilliaanse keuken, maar dan zonder dierlijke producten.”

Gaan jullie wel eens samen uit eten?

“Ja, eens in de zoveel tijd willen ze heel graag uit eten, dat vinden ze leuk. “Ergens eten” noemen we dat. Ik vind dat leuk en ook gezellig. Het wordt dan geen pannenkoekenhuis, meestal gaan we naar de Surinamer of de Italiaan. Ik woon in Amsterdam-West, waar er volop keuze is qua internationale keukens. Hoe leuk ik het ook vind om uit te gaan eten, ik ga er wel bewust mee om. Dat ze zich realiseren dat het iets bijzonders is.”

Wat zou je andere ouders willen meegeven?

“Ik denk dat kinderen heel goed weten wat goed voor ze is. En dat kinderen iets heel anders nodig hebben dan wij. Dwing kinderen niet te eten of hun bord leeg te eten. Wel binnen het redelijke natuurlijk, ze moeten niet de boel bedonderen. Maar dat heb je als ouder wel door. En het toetje is geen beloning. Als ze de rest niet willen, hebben ze dat maar binnen.”

Volgende week in ‘Smulpaapje interviewt’ drinken we koffie met RTL Nieuws verslaggever Rik Konijnenbelt.

Fotocredits: NOS/Stefan Heijdendael

Geen reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst in dit bericht.

Reactie formulier