Menu Vind Restaurant
* maandag 10 maart 2014 *

Smulpaapje interviewt! - Hidde de Brabander

Susan Aretz – Smulpaapje Interviewt!

Smulpaapje.nl gaat over kinderen en lekker (uit) eten. Wij zijn van mening dat al van een jonge leeftijd smaak aangeleerd kan worden. Thuis, maar ook als er uit wordt gegeten. Veel restaurants serveren nog de standaard kindermenugerechten. Smulpaapje zet juist die restaurants op de kaart die meer bieden dan dat en die bijdragen aan de smaakontwikkeling van kinderen.

In 'Smulpaapje interviewt!' laten we, ter inspiratie, bekende en mindere bekende chefs aan het woord over (hun visie op) kinderen en (uit) eten. De laatste keer spraken we met Ron Blaauw. Deze editie doen we een stapje uit de reguliere keuken en stappen we in de wereld van patisserie. We spraken met meesterpatissier en aanstormend televisietalent, Hidde de Brabander

“Restaurants, zorg dat je het leuk maakt!”

Hidde de Brabander (1980) is geboren in het Westland en naast eigenaar van Dreams of Magnolia trotse vader van 2 jonge kinderen (Fedde van 3 en Yfke van 3 maanden). Hidde zette zijn eerste stappen in de patisseriewereld bij het gerenommeerde Huize van Wely. Daarna volgden de keukens van onder meer Parkheuvel en de Librije. En nu is er dan de stap naar televisie. Als medepresentator van het nieuwe Net5 programma ‘Bake my day’, dat 7 april aanstaande van start gaat. Hoogste tijd om hem eens aan de tand te voelen.

Wat is jouw (algemene) visie als het gaat om kinderen en eten?

“Ik ben zelf dol op lekker eten, dus voor mij is leren eten onderdeel van de opvoeding. En dan gaat het niet alleen om het laten proeven, maar zeker ook dat ze zich leren gedragen in gezelschap. Net als voor veel ouders is dat voor ons ook ervaren en de proef om de som nemen. De oudste (Fedde van 3) is een echte peuter èn een deugniet, maar we leren ‘m wel proeven. Het probleem dat kinderen niks lusten ligt volgens mij niet aan de kinderen, maar eerder aan de ouders die zelf ook niks onbekends willen proberen. Kinderen voelen dat aan!”

Als het gaat om smaak thuis, wat is dan jouw tip/advies/suggestie?

“Pak het spelenderwijs aan! Forceren heeft geen zin. Fedde zit nu in zijn ‘bevroren boterham fase’. Hij wil alleen brood eten als het bevroren is. Dat laten we maar gewoon gebeuren. Net als dat hij zijn broccoli nu rauw wil eten in plaats van gekookt.

Te vaak nee zeggen werkt volgens mij averechts. Wat bij ons wel super werkt is hem mee laten helpen in de keuken. Daarmee maak je het leuk. We proberen hem bovendien te laten eten voordat ‘ie ècht honger krijgt, want vanaf dat moment wordt het vaak al lastiger. Daarnaast vind ik het super belangrijk om samen te eten. Goed voorbeeld doet ook echt goed volgen.”

Wat at je zelf vroeger graag?

“Ik ben vegetarisch opgegroeid. Zowel mijn broer (chef bij Crown Plaza in Den Haag) als ik hebben dat overigens de laatste jaren ruimschoots ingehaald (lacht), maar we aten gewoon wat de pot schaft. Een typisch Westlandse opvoeding volgens mij. Je bord at je leeg. Ik ben eigenlijk nooit een echt moeilijke eter geweest.”

Was er ook iets wat je echt niet lustte?

“Sperziebonen en zuurkool waren niet favoriet. Achteraf denk ik overigens dat dat meer te maken had met hoe mijn moeder het klaarmaakte, dan aan de groenten zelf. Want ik heb het later nog meerdere keren gegeten en er van genoten als zuurkool met ganzenvet en spek werd klaargemaakt.”

Stel, je krijgt de vrije hand. Hoe ziet jouw ideale kindermenu er dan uit?

“Dan denk ik vooral aan wat Fedde heerlijk vindt. Vooraf crudité met zelfgemaakte sausjes, niet van die rommel uit een fles. Eigenlijk een kindervariant van een salade. Lekker knabbelen en dippen. Daarna, het klinkt niet sexy maar ambachtelijke worstjes van de BBQ. Van die èchte. Erbij broccoli, niet alleen omdat Fedde het lekker vindt, maar vooral ook omdat ze zo onwijs gezond zijn. En een gepofte aardappel. Als dessert; de klassieker ‘île flottante’ Welk kind houdt nou niet van de smaken van marshmellow en crème Anglaise?

Wat is jouw advies aan restaurants die alleen nog een traditioneel kindermenu serveren?

“Volgens mij hebben restaurants er dan gewoon geen zin in. Vergelijk het met de tijd dat als je vegetarisch wilde eten je ook zo’n vermoeide blik kreeg, pak en beet zo’n 15 jaar geleden. Als je die vraag nu stelt kan menig chef daar creatief mee uit de voeten, koken met groente is niet eng meer. Kijk maar naar chefs als Geert Jan Vaartjes (Landgoed Lauswolt).

Ik denk dat veel restaurants kinderen lastig vinden, maar ik vind dat wel een erg korte termijn gedachte. Zorg dat je het leuk maakt. Ga anders met smaken om. En maak het daarmee vooral ook voor je zelf leuk!”

Tot slot, hoe gaat een patissier thuis om met kinderen en snoep(en)?

(lacht hardop) “Ja, dat is lastig, het is natuurlijk mijn vak. Als Fedde hier (in zijn kookstudio: red) binnenkomt, pakt ‘ie een lepel en loopt rechtstreeks naar de chocolademachine die hier altijd aanstaat (en waar chocola in wordt gesmolten: red). Ik ben dan ook niet de vader die alleen maar water en gedroogd fruit geeft. Tegelijkertijd kiezen wij er wel voor om zijn snoepmomenten te beperken naar één keer per dag. En ja, dan zijn het vaak wel de macarons en nougat van mijn hand.”

 

Geen reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst in dit bericht.

Reactie formulier