Menu Vind Restaurant
* zondag 25 mei 2014 *

Smulpaapje interviewt! - Claudia Straatmans

Susan Aretz – Smulpaapje Interviewt!

In 2013 startte Smulpaapje de reeks ‘Smulpaapje interviewt’. Een succesvolle serie waarin topchefs zoals Jonnie Boer, Hans van Wolde, Ron Blaauw en Julius Jaspers en nog vele andere vertelden over hun visie op kinderen en (uit) eten.

Dit jaar gaan we in gesprek met de bekende(re) papa’s en mama’s van Nederland. In deze interviews antwoord op vragen als, hoe gaat het er bij hen aan de keukentafel aan toe? Hebben zij lastige eters als kinderen? Of maakt het feit dat zij zelf lekkerbekken zijn ook dat hun kinderen makkelijke eters zijn? De vorige keer spraken we RTL Nieuws verslaggever Rik Konijnenbelt. Deze week schuiven we op het hoofdkantoor van Sanoma aan bij Claudia Straatmans, hoofdredacteur van Marie Claire.

“Kijk naar je eigen kind en hoe dat reageert op het voedingspatroon”

Zoals ieder interview starten we ook deze met de vraag aan Claudia wat zij en haar gezin met eten hebben.  In tegenstelling tot de meeste ouders geeft Claudia grif toe dat ze eigenlijk een hele slechte moeder is qua eten. Haar dochter, Fardau (7), is een kind dat vooral dol is op alle bekende P’s. Iets wat voor een culinair liefhebber als Claudia lastig te verteren is. Toch hebben ze er een middenweg in gevonden.

“Als we uit eten gaan mag ze bestellen wat ze wil. Meestal wordt dat frietjes en kipnuggets of een pannenkoek. Thuis moet ze, voor de balans, groente eten. Niet helemaal dus wat je verwacht van iemand die culinair zó geïnteresseerd is als ik.”

Genen of houding

Volgens Claudia heeft de drang naar ongezond vooral te maken met haar dochter’s lust naar zetmeel. “Fruit is (ook) een drama. De geschilde appel die ze mee naar school krijgt, neemt ze ’s avonds gewoon weer mee naar huis. We hebben de moed een beetje opgegeven. Tegelijkertijd, ze is enorm slank. Ze verbrandt alles wat ze eet enorm snel. Dat maakt dat we ook minder streng kunnen zijn. Was ze fors geweest, zoals bijvoorbeeld haar biologische familie in Amerika, dan was ik veel strenger geweest.”

Eethistorie

Claudia is opgevoed met de Hollandse pot. “Het was een echt aardappel, groente, vlees gezin. Vlees was bij ons thuis wel belangrijk, mijn vader was slager. Het culinaire heb ik echter wel echt later zelf ontdekt. Maar vlees bestel ik alleen eigenlijk nooit in een restaurant. Het is vaak niet fantasierijk klaargemaakt en ligt daarnaast ook gewoon best zwaar op de maag. Bovendien ben ik dól op witte wijn, dus dat gaat niet altijd goed qua wijn/spijscombinatie.”

Zijn er dingen die je hetzelfde doet als jouw ouders vroeger?

“Ik denk dat ik me vooral er tegen af zet. Mijn moeder kon níet goed koken. Echt, totaal niet. Die was in staat iedere groente kapot te koken. Ik vind het dus nu fantastisch te ontdekken dat spruitjes ook heel puur kunnen smaken. Een aantal gerechten kan ze overigens fantastisch hoor, Kartoffelsalade bijvoorbeeld. Daar vraag ik dan ook expliciet om als ik thuis ben.”

Eetrituelen

“Als ik thuis ben eten we met z’n drietjes aan tafel. De televisie gaat ook niet aan tijdens het eten. Ik ben alleen veel ’s avonds weg in verband met mijn werk en de sociale verplichtingen die daar bij horen. Mijn dochter ziet dat als een kans, in de hoop dat mijn man ook ’s avonds meer genegen is tot makkelijkheid, zoals pizza en pannenkoek.”

Weekmenu

“Ik doe op zaterdag voor de hele week de boodschappen en maak dan ook de menu’s voor die week, afhankelijk van mijn agenda en wanneer ik thuis of weg ben. Degene die Fardau ophaalt van de opvang is ook degene die die avond kookt. ”

Gaan jullie samen wel uit eten?

“We gaan eigenlijk altijd naar een restaurant waar op de kaart iets van haar gading op staat. Echt culinair uit eten doe ik alleen met mijn man of liever nog met vriendinnen. We gaan als gezin meestal naar een eetcafé, waar het voor zowel haar als ons leuk is.”

Lievelingseten

“Fardau is gek op vlees, met haar voorliefde voor bitterballen stond ze al eens in het Parool. Ook stamppotten behoren tot haar favoriete gerechten. Ze houdt écht van aardappelen!. We eten door de week in principe wel allemaal hetzelfde als we thuis eten. Ik let er dan wel op dat als ik bijvoorbeeld Thais kook het voor haar niet te scherp is. En heel af en toe bak ik nog wel eens apart een visstickje voor haar, iets wat mijn man dan wel weer verwennerij vindt.”

Gemakzucht

Claudia antwoordt heel eerlijk dat het aanpassen naar de smaak van haar dochter eerder gemakzucht dan schuldgevoel is. “We zijn allebei hartstikke druk, mijn man werkt vier dagen, ik werk fulltime. Als je dan thuis komt wil ik geen strijd. We eten al laat, ik wil dan vooral snel en gezellig aan tafel."

Experimenteren voor het schriftje

"In het weekend experimenteer ik nog wel eens, dan heb ik daar ook de tijd voor. Dan pak ik de Allerhande of de Delicious erbij voor iets nieuws. Het is inmiddels thuis ook een ‘running gag’ dat Fardau dan roept “mama maakt iets uit het schriftje. Ze mogen dan testen en zeggen wat ze er van vinden. Negen van de tien keer roept zij dan dat het niet geschikt is voor het schriftje (lacht)"

Veel ouders herkennen zich ongetwijfeld in het hebben van een lastige eter. Heeft Claudia voor hen tips of advies?

“Ik voel me er best schuldig over dat ze zo weinig groente en fruit eet en ik vraag me af of we daar vroeger niet strenger in hadden moeten zijn. Tegelijkertijd, het is een hartstikke gezond kind. Ze barst van de energie, ze is hartstikke slank. Ze eet geen borden vol, laat regelmatig wat liggen omdat ze genoeg heeft. Mijn advies zou dus ook zijn kijk naar je eigen kind. Hoe reageert hij of zij op haar voedingspatroon. En laat het los, want hoe erg ook dat het niet conform de Schijf van Vijf is, het is ook niet bevorderlijk om iedere dag zó’n strijd rondom eten te hebben.”

Eén reactie

Reactie van Emma

Ik begrijp dat Claudia kijkt naar hoe het NU met Fardau gaat, maar het is ook belangrijk om niet te vergeten dat opvoeding qua eten een leven lang meegaat en dat een realistisch beeld van wat gezond is, daar ook bij hoort. Groenten, peulvruchten, fruit, noten. Daarnaast is 'ze is hartstikke slank' voor een kind absoluut geen maatstaf, ze is in de groei! Een kind verbrand dan zoveel meer dan wanneer ze niet meer in de groei is. Bovendien: een kind maakt vanaf de geboorte tot aan ongeveer haar 16e jaar vetcellen aan. Na je 16e stopt dit proces en worden er geen nieuwe cellen meer aangemaakt, maar worden deze opgevuld. Afvallen is dan een crime, want die specifieke cel verbrandt niet meer, maar loopt als het ware 'leeg'. Bij nieuwe vettoename in het eetpatroon loopt zo'n cel dan gewoon weer vol. Een probleem dat zich natuurlijk niet NU manifesteert, maar pas een jaar of 8/10 na haar 16e, bij een slecht eetpatroon. Kudos dat Claudia zo eerlijk is. Ze windt er geen doekjes omheen. Maar misschien toch eens kijken of 'het gezellig hebben aan tafel' wat minder op mag wegen tegen 'een gezond beeld hebben van hoe je met eten voor je lijf moet zorgen'. En dan niet alleen voor nu, maar ook voor later.

Reactie formulier