Menu Vind Restaurant
* zondag 4 mei 2014 *

Smulpaapje interviewt! - Aicha Marghadi

Susan Aretz – Smulpaapje Interviewt!

In 2013 startte Smulpaapje de reeks ‘Smulpaapje interviewt’. Een succesvolle serie waarin topchefs zoals Jonnie Boer, Hans van Wolde, Ron Blaauw en Julius Jaspers en nog vele andere vertelden over hun visie op kinderen en (uit) eten.

Dit jaar gaan we in gesprek met de bekende(re) papa’s en mama’s van Nederland. Hoe gaat het er bij hen aan de keukentafel aan toe? Hebben zij lastige eters als kinderen? Of maakt het feit dat zij zelf lekkerbekken zijn ook dat hun kinderen makkelijke eters zijn? De vorige keer spraken we Uruzgan veteraan Niels Roelen. Deze week schuiven we aan bij multi talent Aicha Marghadi, tv presentatrice, dagvoorzitter en recentelijk deelneemster aan Expeditie Poolcirkel.

“Weet wat je eet!”

We hebben afgesproken in Dauphine in Amsterdam en onder het genot van een glas wijn volgt een levendig en uitgebreid gesprek over weten wat je eet, de Marokkaanse eetcultuur en hoe je de hele dag bezig kunt zijn met wat je gaat eten.  Het is duidelijk, deze dame (1977, moeder van 2 kinderen) houdt van eten!

Om maar met de deur in huis te vallen, wat heb je met eten?

“Ik heb álles met eten, mijn dagen draaien om eten. Ik leef naar iedere maaltijd toe, vooral naar het diner! Daar ben ik eigenlijk de hele dag mee bezig (lacht). Het is ook iets wat ik van huis uit meegekregen heb. Mijn moeder was altijd bezig met couscous maken, tajine, typisch Marokkaanse gerechten. Maar we aten met regelmaat ook Hollandse kost. Mijn moeder kan echt super stamppotten maken. Wel met een Marokkaanse twist. Stamppot met kofta bijvoorbeeld. Eigenlijk kookte zij al fusion voor het hip werd.

Zo kook ik eigenlijk ook nog steeds. Ik vind het heerlijk om te koken. Ik loop ook rustig in een restaurant de keuken in om te vragen om het recept als ik iets heel erg lekker vond, zodat ik het thuis na kan maken.

Was je een makkelijke eter?

“Ja, ik at écht alles. Mijn ouders hebben 8 kinderen, het was geen vetpot thuis. Dus wat er was dat at je. Er werd ook niet veel tussendoor gegeten, dus je had ’s avonds ook goeie trek.”

En je eigen kinderen?

“Die zijn wat kieskeuriger. Ze eten op zich alles, maar hebben wel duidelijke voorkeuren. Dat komt ook wel omdat ik ze de keuze geef. Zeker sinds ik gescheiden ben vraag ik sneller, waar heb je trek in? Ik wil graag dat ze het fijn hebben. Ik kook tegelijkertijd niet kinderlijk, maar maak normaal eten voor ze. Ook voor de kleinste, maar dan geprakt.

De oudste houdt echt helemaal niet van McDonalds, ze eet liever sushi. Heerlijk vind ik dat. Eén keer in de maand gaan we samen uit eten, en dan eten we dus sushi. “

Wat doe je anders dan je eigen ouders?

“Ik ben extreem bewust met eten bezig. Ik heb me zodanig in voedsel verdiept dat ze sommige dingen van mij niet krijgen. Pakjes drinken zijn echt vergif, dat komt er niet in. Ze weet ook waarom ze het niet krijgt. Snoep kregen ze ook nooit, eigenlijk pas toen ze vier was kreeg ze dat voor het eerst. Maar toen wilde ze het niet (lacht). Ze weet wat er in zit en wat het met haar doet, dus eet ze het liever niet. Ze wil het zelf niet, niet zozeer omdat ik het haar verbied.”

Weet wat je eet!

“Ze moet zelf weten wat ze eet, maar doordat ik haar de informatie geef over haar eten weet ze ook wat de voedselindustrie doet. Ook op haar school (Vrije School) wordt uitgelegd wat de natuur aan eten brengt, dus dat sluit heel mooi aan op onze eigen filosofie. Alles wat er in de supermarkt perfect uit ziet, daarvan weet ze inmiddels dat dat in de meeste gevallen nergens naar smaakt. Op een speelse manier wil ik haar dit soort dingen bijbrengen, het moet geen opgedrongen iets worden waar ze later trauma’s aan over houdt. Maar ik ben wel een moeder die alles uitlegt, dus dit ook."

Hebben jullie eetrituelen?

“Op school als de oudste haar eetmoment heeft, dan doen ze met de klas een eetspreuk. Dat doen we thuis ook. Het is geen bidden, maar meer dankbaar zijn voor wat je krijgt van de natuur. We eten ook áltijd aan tafel met elkaar. De kleinste heeft twee bordjes, met de ene mag ie spelen met zijn eten en van de andere geef ik ‘m te eten. Zo is hij ook weer op een speelse manier met zijn eten bezig.”

Kook je altijd?

“Ja, in principe kook ik altijd tenzij ik super druk ben geweest. Dan haal ik wel eens wat eten. Maar dat doen we niet vaker dan één keer in de twee maanden denk ik. Ik kook altijd met verse producten, geen pakjes, geen kunstmatige toevoegingen. Pastasauzen maak ik puur, met lekker veel groenten.”

Marokkaanse eetcultuur

“Het lievelingsgerecht van mijn dochter is nu couscous. Dat is dan net weer het enige wat ik wel regelmatig afhaal. Échte couscous is namelijk ongelofelijk veel werk! Die pakjes in de supermarkt, waar je alleen nog water bij hoeft te doen, dat is geen couscous (trekt vies gezicht). Je bent er uren mee bezig, het is een heel ritueel. Maar dan heb je ook echt de lekkerste couscous ter wereld. Mijn moeder is niet anders gewend dan het op deze manier te doen. Op vrijdag heeft du Maroc, wat mij betreft de beste Marokkaan in Amsterdam, hand made couscous. Dat haal ik dan af en toe daar en dan smaakt het precies zoals mijn moeder het maakte. Als ik het maak, is dat in het weekend, door de week heb ik daar simpelweg de tijd niet voor.”

Allemaal mee-eten

"De Marokkaanse keuken is heel puur. Het is soul food, het voedt mijn ziel. Ik kook thuis ook regelmatig Marokkaans. Dat is mijn familiehistorie. Ik wil dat graag aan mijn dochter overdragen. Het hoort bij mij! Er is ook altijd genoeg te eten, dat hoort bij onze cultuur. Iedereen kan altijd mee eten. Vroeger vond ik dat enorm irritant, dan was er dus minder voor mij. Maar nu doe ik precies hetzelfde.”

Volgende week in ‘Smulpaapje interviewt’ Jeugdjournaal presentatrice Milouska Meulens

 

Geen reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst in dit bericht.

Reactie formulier